Një vendim gjykate në Kinë ka ndezur një debat të gjerë mbi pronësinë e simboleve tradicionale kulturore, pasi gjiganti francez i modës Louis Vuitton fitoi një proces gjyqësor kundër zinxhirit kinez të çajrave Molly Tea për shkelje të markës tregtare.

Një gjykatë në qytetin Suzhou vendosi që logoja me lule me katër petale e Molly Tea ishte tepër e ngjashme me monogramin karakteristik të Louis Vuitton. Si pasojë, kompania kineze u urdhërua të paguajë 10.3 milionë juanë, ose rreth 1.5 milionë dollarë, si dëmshpërblim për markën franceze. Sipas mediave lokale, Molly Tea ka bërë të ditur se do ta apelojë vendimin.

Vendimi ka shkaktuar reagime të shumta në rrjetet sociale dhe mediat shtetërore kineze. Shumë komentues argumentojnë se motivi me katër petale nuk është një krijim ekskluziv i Louis Vuitton, por i ngjan modeleve dekorative që përdoren prej shekujsh në artin tradicional kinez, madje që nga periudha e Dinastisë Tang.

Gazeta shtetërore Beijing Daily e cilësoi çështjen si një tregues të mungesës së mbrojtjes ligjore për trashëgiminë kulturore kineze, ndërsa Global Times shkroi se shumë qytetarë e shohin padinë si një përpjekje të një kompanie të huaj për të monopolizuar motive që konsiderohen pjesë e kulturës tradicionale të Kinës.

Nga ana tjetër, Louis Vuitton ka deklaruar më herët se monogrami i tij, i krijuar në vitin 1896, është frymëzuar nga ornamentet neogotike dhe ndikimet e stilit japonez “Japonism”. Këtë vit marka feston 130-vjetorin e simbolit të saj ikonë, të cilin e përshkruan si një nga identitetet më të njohura në industrinë e modës.

Përplasjet ligjore mbi pronësinë intelektuale mes kompanive perëndimore dhe atyre kineze nuk janë të reja. Edhe marka të tjera ndërkombëtare kanë fituar më parë procese gjyqësore në Kinë për mbrojtjen e markave të tyre tregtare.

Rasti i fundit, megjithatë, ka hapur një debat më të gjerë: ku përfundon mbrojtja e një marke tregtare dhe ku fillon trashëgimia kulturore që konsiderohet pronë e përbashkët?