Nga një festival që synon të vendosë Kosovën në hartën e botës, në një realitet të hidhur ku mungon edhe furnizimi më bazik uji. Ky është kontrasti i mprehtë që përshkruan gazetari Nderim Neziri në një postim kritik, ku fjalët e tij godasin në zemër të problemit.
Në vitin 2025, Prishtina pret me krenari yllin botëror Dua Lipa dhe festivalin që mban emrin e saj. Por, ndërsa botës i shfaqet një imazh festiv dhe modern, qyteti vuan nga mungesa e ujit, ndërprerje të energjisë dhe pluhur që mbulon gjithçka madje edhe çizmet e yllit ndërkombëtar.
Neziri përdor këtë detaj simbolik për të nxjerrë në pah një realitet të hidhur: si mund të ndërtohet një imazh glamuroz mbi një themel kaq të brishtë? Ai thekson se festivali është thjesht një filtër Instagrami mbi një realitet të shëmtuar, një fasadë që nuk arrin të fshehë problemet thelbësore të një vendi që ende lufton me çështjet bazike të infrastrukturës.
Gazetari shënjestron drejtuesit e shtetit, duke i akuzuar se jetojnë të shkëputur nga realiteti, në luks dhe rehati, ndërsa qytetarët detyrohen të bëjnë dush me shishe plastike. “Nëse nuk ke ujë e rrymë, çfarë shteti je?” – pyet ai, duke e shndërruar këtë mungesë në një metaforë për krizën më të madhe: mungesën e dinjitetit.

Dua Lipa, sipas tij, përpiqet të ndriçojë Kosovën me dashurinë dhe përkushtimin e saj, por as ajo nuk mund ta mbulojë errësirën që vjen nga brenda nga mungesa e përgjegjësisë dhe vizionit të atyre që e qeverisin vendin.

Në përfundim, Neziri e mbyll me një mesazh të qartë dhe të dhimbshëm: nuk jetohet as me imazh, as me koncert. Jetohet me dinjitet. Dhe ky, në Prishtinën e këtij gushti, është po aq i munguar sa edhe uji.