Kjo është Valeria dhe është 25 vjeç,studion Drejtësi në Verona. Ajo ka objektiva të sakta dhe ka planifikuar të gjitha hapat që duhen ndërmarrë për t’i arritur ato. Por një ditë planet e saj kthehen përmbys. Valeria zbulon se është shtatzënë. Ajo është e emocionuar për jetën që sjell brenda saj, por me ardhjen në jetë të djalit i duhet të lërë mënjanë studimet. Valeria punon si kamariere, babysitter, pastruese. Çdo gjë për të mbështetur fëmijën. Në të njëjtën periudhë që biznesi i nënës së saj dështon, familja e Valerisë shpërbëhet.
Dhe ajo zhytet në dëshpërim.

Valeria e do djalin e saj, por nuk mund të mësohet me atë jetë të re. Ushqimi është lehtësimi i saj i vetëm. Bukë dhe Nutella për mëngjes, një pjatë e madhe me makarona për drekë dhe një mal me ushqime të skuqura për darkë.

Për të fshirë për pak çaste ndjenjën e dështimit që ndjen. Kur ajo ha, Valeria ndihet e përzemërt dhe e mbrojtur. Por zgjat sa një pickim. Brenda pak vitesh Valeria peshonte më shumë se njëqind kilogramë.

Ajo mundohet të ngjisë shkallët, të lidhë këpucët, të luajë me të birin. Ajo ndihet e padobishme, e bllokuar në një trup që nuk e njeh më. Por ajo nuk mund ta kontrollojë veten. Një ditë vere, karrigia plastike ku Valeria është ulur në pushim dhe diçka brenda saj prishet gjithashtu.

Valeria shikon veten në pasqyrë dhe thotë mjaft. Merr guxim, ndjek një rrugë psikologjike, më pas zgjedh t’i nënshtrohet një operacioni bariatrikë. Ata do të zvogëlojnë kapacitetin e stomakut të saj përgjysmë. Operacioni e ndihmon fizikisht, gjithmonë ka një betejë në mendjen e saj. Valeria mbahet dhe kthehet para pasqyrës një vit më vonë. Ajo sheh një grua tjetër. Një grua që peshon pesëdhjetë kilogramë më pak,e cila vazhdon të luftojë pavarësisht frikës së saj dhe që sot më në fund është gati të diplomohet për Drejtësi.

Valeria ndan përvojën e saj për t’u dhënë shpresë atyre që vuajnë nga obeziteti. Ajo është e vendosur për të arritur qëllimet e saj dhe e bën këtë me një vetëdije të re. Atë të dashurisë së thellë për njëri-tjetrin.