Kur një stuhi përfshin qiellin, zakonisht shohim fillimisht një vetëtimë të fortë dhe vetëm pak sekonda më vonë dëgjojmë bubullimën. Ky fenomen është krejtësisht normal dhe ka një shpjegim të thjeshtë shkencor.

Vetëtima është një shkarkesë elektrike jashtëzakonisht e fuqishme që ndodh mes reve ose mes reve dhe tokës. Temperatura e saj mund të arrijë deri në 30 mijë gradë Celsius, disa herë më e lartë se temperatura në sipërfaqen e Diellit.

Kjo nxehtësi ekstreme bën që ajri përreth vetëtimës të zgjerohet në mënyrë të menjëhershme. Menjëherë pas kësaj, ajri ftohet dhe tkurret me shpejtësi. Pikërisht ky zgjerim dhe tkurrje e menjëhershme krijojnë një valë të fortë presioni që ne e dëgjojmë si bubullimë.

Arsyeja pse e shohim vetëtimën përpara se të dëgjojmë bubullimën lidhet me shpejtësinë e dritës dhe të zërit. Drita udhëton me rreth 300 mijë kilometra në sekondë, ndërsa zëri lëviz me vetëm rreth 343 metra në sekondë. Për këtë arsye, vetëtima arrin pothuajse menjëherë te sytë tanë, ndërsa zhurma mbërrin pak sekonda më vonë.

Madje, numërimi i sekondave mes vetëtimës dhe bubullimës mund të japë një ide të përafërt të largësisë së stuhisë. Çdo tre sekonda korrespondojnë afërsisht me një kilometër distancë.

Nëse bubullima dëgjohet menjëherë pas vetëtimës, kjo do të thotë se rrufeja ka rënë shumë pranë dhe duhet kërkuar menjëherë strehim në një ndërtesë ose automjet të mbyllur. Në të kundërt, sa më i madh të jetë intervali mes vetëtimës dhe bubullimës, aq më larg ndodhet stuhia.

Fenomeni është një nga shembujt më spektakolarë të forcës së natyrës dhe një kujtesë se stuhitë elektrike duhen marrë gjithmonë seriozisht.