Lifestyle
Në Japoni po bëjnë bujë “Crying Café”: kafenetë ku njerëzit shkojnë për të qarë
14 Shtator, 2025 | 6:09 pm

Një bar ku nuk shërbehet vetëm kafe apo koktej, por ku vizitorët lejojnë veten të çlirohen përmes lotëve. Nuk është një shaka apo një shërbim i dobët i maskuar si trend, por një fenomen i ri që po fiton terren në Japoni: “Crying Café” – hapësira ku mund të qash e të shfrysh pa u gjykuar dhe pa dhënë shpjegime.
Një hapësirë për të qenë të brishtë
Në një shoqëri ku stresi dhe shtypja e emocioneve janë të përditshme, këto lokale po konsiderohen si një përgjigje ndaj nevojës për të qenë të lirë në shprehjen e ndjenjave. Këto vende u japin vizitorëve, kryesisht grave që shpesh përballen me më shumë presion, një mjedis ku fragjiliteti është jo vetëm i pranueshëm, por i mirëseardhur. Fenomeni lidhet edhe me praktika japoneze si “rui katsu”, ku njerëzit mblidhen për të qarë në grup, madje edhe në ambiente pune.
Nga Tokio te hotelet “me lot”
I pari lokal i këtij lloji, Bar Mori Ouchi, u hap në Tokio në vitin 2020 me një shenjë të qartë në hyrje: “Negative people only”. Rregullat janë të thjeshta – nuk ka vend për pozitivitet të detyruar, por vetëm për ndjenja të sinqerta. Vizitorët duhet të porosisin një koktej, ndërsa ushqimin mund ta sjellin edhe nga shtëpia.
Në kryeqytetin japonez ekzistojnë edhe dhoma speciale të quajtura “crying rooms” në hotel Mitsui Garden Yotsuya, të rezervuara për gratë. Për rreth 60 euro nata, aty mund të përjetosh një përvojë të plotë çlirimi mes komoditetit dhe një koleksioni filmash të zgjedhur, natyrisht, me skena që të nxjerrin lot.
Nga letërsia te muzika
Ky fenomen risjell ndërmend librin e Carson McCullers, “La ballata del caffè triste”, ku një grua e veçantë gjente forca për të jetuar mes dhimbjes dhe zhgënjimit në një kafene të vogël. Po ashtu, kujton vargjet e këngëtarit italian Max Gazzè në “La vita com’è”, kur thotë se mjafton një kafe për të përballuar jetën ashtu siç vjen.
Një trend që mund të përhapet?
Për momentin, Crying Café mbeten një fenomen tipik japonez, por mbetet për t’u parë nëse këto hapësira do të shfaqen edhe në vendet perëndimore. A do të preferonin njerëzit të qanin në një bar të posaçëm, apo do të vijojnë të shkojnë për të buzëqeshur dhe për të ngritur dolli?

















































