Kjo është Melissa dhe jeton në Florida. Ajo është 20 vjeç, punon në recepsionin e një spitali, studion për t’u bërë infermiere.
Ajo është e qetë, por i dashuri i saj Roberti bën bujë kur ajo shkon në universitet, ai është xheloz, i merr frymën. Melisa vendos ta lërë atë. Ai qan. “Nëse më braktis, do të vras veten.”

Melisa ndihet e lidhur me zinxhirë. Ajo i jep atij një mundësi tjetër. Është mbrëmje. Ata dalin së bashku. Roberti pi shumë. Ai e godet me grusht. Këtë e raporton Melissa. Ajo nuk dëshiron ta shohë më atë. Roberti është arrestuar. Kalojnë dy muaj. Është natë vonë, telefoni bie. Roberti thotë se po shëron veten, i ka kuptuar gabimet e tij.
Ai dëshiron t’i thotë lamtumirë asaj për herë të fundit. Melisa heziton, por më në fund pranon. Ai fillon të shtrëngojë dorën, pastaj sheh një thikë, pak gjak. Roberti është mbi të. Melisa shkelmon, kafshon, bërtet. Forca e saj e braktis atë, ajo lutet. Kjo nuk është dashuri, nuk ka qenë kurrë, të lutem më jep një mundësi tjetër! Dikush e merr në krahë. Një zë i ëmbël, mikpritës i flet asaj. Mos u shqetëso, gjithçka do të jetë mirë, njeriu që të sulmoi është ndalur, askush nuk do të të lëndojë më.

Melisa mbijeton për mrekulli. Sa herë që shikohet në pasqyrë, sheh plagët e asaj nate. Ajo është e inatosur me veten, ndihet e turpëruar. Pak nga pak ngrihet sërish në këmbë. Ajo dëshiron të falënderojë njerëzit që e shpëtuan. Mjekët, infermierët, ka edhe një zjarrfikës. Melisa e njeh zërin. Ai është njeriu që e largoi atë nga ai ferr. Ai quhet Cameron dhe ai i jep asaj numrin e tij me një justifikim. Melisa është e hutuar, e frikësuar. Ajo do të donte të mbyllej në shtëpinë e saj dhe të mos dilte më. Por ajo ende dëshiron të besojë në dashuri.

Është viti 2013. Ish i dashuri i Melisës dënohet me burgim të përjetshëm. Cameron është pranë saj gjatë gjithë procesit. Ai është i vëmendshëm, i zhytur në mendime, asnjëherë ndërhyrës. Melisa dëshiron të ndihmojë gratë e tjera. Ajo del në skenë dhe mban një fjalim kundër dhunës dhe abuzimit. Turpi është zhdukur, ajo ndihet e fortë, e vendosur. Ajo zbret me duartrokitje. Cameron bie në gjunjë. Dëshiron të martohesh me mua? Melisa shikon në sytë e atij njeriu që i tregoi bukurinë e një dashurie pa xhelozi, zotërim, iluzionet kontrolluese. Bazuar vetëm në respekt. Ai i dha asaj një mundësi tjetër. Ajo e puth atë. Po, dua.