Në moshën 12-vjeçare ai tashmë është një artist. Xhokeri i tij i lë të gjithë pa fjalë!
Ky është Nicolò. Ai jeton në Torino, letra dhe lapsi janë miqtë e tij më të mirë.
Vëzhgon botën me një sy të vëmendshëm, vjedh linjat dhe tiparet, sjell gjithçka në letër. Babai dhe mamaja janë të admiruar, Nicolò rritet dhe bashkë me të edhe talenti i tij.

Percepton thellësinë, perspektivën, përmasat. Çdo moment është një kohë e mirë për të vizatuar, edhe në restorant merr një stilolaps dhe letër, për të krijuar kryevepra të vogla.
Ai vizaton personazhet e tij të preferuar, fillon me Spider Man, kalon në Paperinik, përfundon me Venomin e tij të dashur.

Ai gjithashtu portretizon shumë kafshë. Një gjirafë, një rinoceront, një gaforre blu. Nicolò do të donte të vizatonte gjithmonë, vazhdimisht. Pavarësisht detyrave të shtëpisë, ai gjen kohë për t’u përmirësuar dhe për të marrë një kurs vizatimi, çdo ditë në pushim ai merr të paktën një kërkesë nga shokët e klasës. Talenti i tij, pak nga pak, fillon të ndihet. Një zonjë i kërkon të pikturojë një portret të qenit të saj, ai krijon një vizatim shumë të madh për një mik si dhuratë për ditëlindje, mësuesi i artit zgjedh një nga veprat e tij për të përfaqësuar të gjithë shkollën në një konkurs ndërkombëtar me temën e paqes. Miqtë i kërkojnë mësime vizatimi, ai jep këshilla dhe sugjerime.

Nicolò është i përpiktë, i saktë. Ai i kushton orë e orë pune disa vizatimeve dhe mundohet t’i afrohet perfeksionit. Ekspozitën e parë e ka bashkë me fëmijët e klasës së artit, Xhokeri i tij i lë të gjithë pa fjalë. Është viti 2024. Nicolò është 12 vjeç, nuk e di ende se çfarë do të bëjë kur të rritet, nuk ka gjetur ende diçka që ta bindë plotësisht. Ai ka shumë kohë për të menduar për të, dhe ndërkohë mbart brenda vetes një siguri të vetme, të pamasë. Vizatimi e emocionon jashtëzakonisht shumë, i prek zemrën, i jep kuptim gjithë ekzistencës së tij.
Dhe kudo që ta çojë jeta, ai e di se letra dhe lapsi do të jenë gjithmonë miqtë e tij më të mirë.