Kjo është Rachele,ajo jeton në Pontedera, Toscana. Prindërit shpesh debatojnë, paratë janë të pakta. Rachele rritet plot frikë. Është viti 2000. Një mëngjes zgjohet dhe nuk gjen nënën e saj.
Babai thotë se ajo u largua pa u shpjeguar. Rachele qan për ditë të tëra. Ajo është 11 vjeç. Babai i saj nuk mund të kujdeset për të, ai dëshiron ta dërgojë në shkollë me konvikt. Gjyshja Graziella i ofron ta marrë me vete. Rachele është shumë e lumtur. Ata bëjnë sakrifica dhe sakrifica, por ia dalin mbanë.

Ndërkohë Rachele rifillon kontaktet me nënën e saj, ato takohen shpesh dhe sa herë ndodh zemra i ngrohet. Është viti 2007. Rachele kupton se gjyshja e saj nuk është mirë. Ajo lë mënjanë gjithçka, madje edhe diplomën, dhe i qëndron pranë për dy vjet të tëra, derisa të vdesë Graziella.

Rachele është vetëm, përsëri, dhe ajo ka frikë. Ajo është 20 vjeç.
Djersin ftohtë, vuan nga sulmet e panikut, nuk del nga shtëpia. Ndërkohë edhe nëna sëmuret dhe largohet. Rachele nuk ngrihet nga shtrati, nuk ha.
I vetmi person që e mban në këmbë është i dashuri i saj. Ai ngjitet pas dashurisë së tyre, e cila bëhet më e madhe dhe më e thellë. Kalojnë muaj, derisa një ditë testi i shtatzënisë del pozitiv. Rachele ndihet e rilindur. Ajo dëshiron të ngrihet dhe të luftojë për jetën që po rritet brenda saj. Ajo kalon nëpër terapi, përballet me të kaluarën e saj dhe shëron plagët e veta.
Është viti 2021. Andrea lind dhe jeta e Rachele bëhet plot ngjyra.
Ajo bën gjithçka që mundet për t’i dhënë djalit të saj një fëmijëri të qetë dhe të gëzueshme. Me amësinë ajo ndjen se një rreth është mbyllur. Ajo mendon përsëri për nënën e saj dhe e fal atë. E kujton me dashuri. Sot Rachele ndan jetën e saj me një partner të ri. Ai zbuloi se djali i tij Andrea është autik, por ata janë një familje e fortë dhe e bashkuar..