Përdoruesja Lidia Blue shpjegoi se burri i saj është mbajtësi i familjes së tyre dhe ai udhëton për punë çdo disa muaj. Ajo e përshkroi atë si dikë që është “i papërgjegjshëm me kohën dhe mbështetet tek të tjerët që të bëjnë gjëra për të duke përdorur justifikimin “Jam i lodhur”.
Burri priste që gruaja e tij të paketonte valixhet për udhëtimin e tij, sepse ai ishte zgjuar gjithë natën duke luajtur.
Në ditën e një udhëtimi pune të planifikuar, burri i Blue e pa atë duke mbajtur një shportë rrobash dhe i kërkoi asaj të paketonte valixhet.
Ajo iu kundërpërgjigj kërkesës së tij duke e pyetur “pse ai nuk e bëri atë një natë më parë dhe ai tha se ishte zgjuar gjithë natën duke luajtur
Blu e shtyu më tej dhe “e pyeti pse nuk mund t’i bëjë rrobat tani dhe ai u përgjigj: “Duhet të shkoj të kap hapin me djemtë përpara se të largohem nga vendi”, duke i dhënë përparësi kohës me miqtë e tij sesa të kujdesej për diçka që ishte vetëm përgjegjësia e tij. .
Ajo i tha burrit të saj se nuk do t’i paketonte valixhet dhe se ai duhet ta bënte vetë punën.

Ai pyeti pse ajo tha jo dhe ajo shpjegoi: “Më duhej të laja rrobat, pastaj të gatuaja për fëmijët, pastaj t’i ndihmoja ata me detyrat e shtëpisë, pastaj të laja qilimat, pastaj të pastroj banjën e çrregullt, pastaj dhomën e lojës dhe më pas të punoj në projektin tim të kopshtit.”
Ajo shpjegoi se bashkëshorti i saj “mori telefonin, çelësat dhe xhaketën dhe doli me nxitim. Unë thjesht vazhdova ditën time.” Ai nuk erdhi në shtëpi deri në orën 6 të mbrëmjes. Kur e kuptoi se çantën e tij nuk e kishte paketuar siç e kishte pyetur ai, e zuri paniku dhe e pyeti gruan e tij pse çanta e tij nuk ishte gati.

“I thashë se duhet të pyeste veten pasi qëndroi i larguar për orë të tëra”, tha Blue. “Ai tha se po llogariste që unë të paketoja çantën e tij dhe madje më dërgoi një mesazh duke shpresuar se do ta bëja përfundimisht.
Unë nuk e pashë tekstin por dhe nëse e shikoja nuk do pajtohesha kurrë, kështu që ai nuk duhet të supozonte se do t’i paketoja çantën e tij.”
Burri përfundoi duke paketuar çantën e tij dhe u nis për në aeroport me nxitim. Blue tha se “gjërat e tij ishin kudo dhe ai nuk mund të gjente as letrat e tij”. Ai thirri nga aeroporti për t’u ankuar se “ai humbi fluturimin e tij, ashtu siç dëshironte [ajo]”.
“Ai erdhi në shtëpi dhe e humbi toruan, duke thënë se unë i kushtova udhëtimin e tij të biznesit që supozohej t’i fitonte para,” raportoi Blue.
Ai e fajësoi atë për faktin se humbi fluturimin e tij dhe i tha asaj se ajo “e bëri atë të dukej jo i besueshëm dhe joprofesionist dhe e kompromentoi punën e tij pasi unë refuzova t’i bëja këtë favor të vogël” për t’i paketuar çantën e tij.

Ajo i tha atij se ai nuk duhej të kishte shkuar për të parë miqtë “fjalë për fjalë disa orë” përpara fluturimit të tij. Ai u përgjigj se “ai besonte se kjo ishte bërë me keqardhje për ta bërë atë të ulej në shtëpi me mua”. Blue tha: “Isha e tronditur. Asnjë fjalë, vetëm [një] fytyrë e tronditur.”

Në vend që të merrte çfarëdo forme përgjegjësie për veprimet e tij, burri i saj thirri një mik, fajësoi Blue që e bëri atë të humbiste fluturimin e tij dhe më pas i kërkoi mikut të tij të takoheshin për darkë. Para se të largohej, ai tha: “Nuk ka udhëtim, do të thotë se do të jem në shtëpi për dy javët e ardhshme, a nuk është kjo ajo që doje? Shkëlqyeshëm, ne të dy tani do të qëndrojmë në shtëpi dhe do të zhytemi në mjerim.”