Një nga mënyrat më pak të dukshme se si mund të shfaqet trauma është pikërisht mungesa e emocioneve. Në vend të dhimbjes së fortë, disa njerëz përjetojnë një ndjesi boshllëku dhe shkëputjeje, duke e përshkruar gjendjen e tyre me shprehje si: “nuk ndiej asgjë” apo “asgjë nuk më prek më”.

Mjeku dhe autori Gabor Maté, si edhe specialistë që merren me traumën, kanë folur për atë që njihet si mpirje emocionale, një reagim mbrojtës që mund të shfaqet kur përjetimet bëhen tepër të vështira për t’u përballuar.

Në situata të forta stresi ose traume, truri mund të reduktojë përkohësisht intensitetin e reagimeve emocionale. Në atë moment, ky mekanizëm mund ta ndihmojë individin të përballojë situatën. Problemi lind kur shkëputja emocionale vazhdon edhe pasi rreziku ka kaluar.

Nga jashtë, personi mund të duket plotësisht funksional: shkon në punë, komunikon, kryen detyrimet dhe vazhdon rutinën e përditshme. Megjithatë, nga brenda mund të ketë vështirësi për të përjetuar kënaqësi, afërsi emocionale apo lidhje të thellë me njerëzit dhe me vetveten.

Në psikologji, përvoja të tilla mund të lidhen me shkëputjen ose mpirjen emocionale. Emocionet nuk janë domosdoshmërisht zhdukur, por personi mund ta ketë të vështirë t’i identifikojë dhe t’i përjetojë ato.

Tim Fletcher, këshillues dhe edukator në fushën e traumës komplekse, e ka përshkruar këtë fenomen si një lloj “ngrirjeje emocionale”: individi mund të mos përjetojë më dhimbjen me të njëjtin intensitet, por njëkohësisht mund të ndihet i shkëputur edhe nga emocionet pozitive.

Mpirja emocionale mund të shfaqet edhe në gjendje të tjera, përfshirë depresionin, ndaj nuk duhet konsideruar automatikisht si provë e traumës. Vlerësimi nga një profesionist i shëndetit mendor mund të ndihmojë në kuptimin e shkakut.

Rikthimi gradual i kontaktit me emocionet, në një mjedis të sigurt dhe pa gjykim, konsiderohet një pjesë e rëndësishme e procesit të rikuperimit.