Për pjesën më të madhe të fëmijërisë sime, isha e shqetësuar për të qenë një fëmijë i vetëm.

Ishte e vështirë si fëmijë të shihja të gjithë miqtë e mi me vëllezër e motra, madje edhe kur ata ankoheshin se duhej të ndanin, një pjesë e imja i kishte zili që kishin një partner në krim.

•Këtu janë të vërtetat e hidhura për dashurinë e një fëmije të vetëm, siç është shkruar nga një i tillë:

1-Ne jemi shumë të vendosur
Nuk mund të flas për të gjithë fëmijët e vetëm, por jam rritur që të jem shumë i mbështetur te vetja.
Që në moshë të vogël, prindërit më detyruan të bëja zgjedhje.
Edhe aq e thjeshtë sa “Zgjidh mes këtyre veshjeve” në shkollën fillore,ata donin që unë të mund të zgjidhja gjërat për veten time.
Tani, e di saktësisht se çfarë dua dhe nuk kam frikë ta kërkoj.
Asgjë nuk më largon më shumë se një njeri i pavendosur.

2- Ne duhet të adhurohemi

Ne u rritëm në qendër të vëmendjes.
Kam bërë performanca duke kënduar, kam vizatuar të gjitha pikturat dhe në thelb më është dhënë pothuajse gjithçka që kam dashur.
Gjithashtu jam siguruar herë pas here se isha e mahnitshme, e pajtueshme, e bukur, e fortë, e zgjuar, e mrekullueshme…
Në një marrëdhënie, do të kem nevojë për dikë që më thotë ato gjëra dhe që më pëlqen. Por premtoj t’i kthej gjithmonë komplimentet.

3-Prindërit tanë janë miqtë tanë më të mirë
Disa njerëz ndoshta mund të kujdesen më pak nëse familja e tyre miraton personin me të cilin takohen, por për mua është e detyrueshme.
Nëse nëna dhe babai im kanë një kleçkë me një burrë që prezantoj në shtëpi, atëherë e di që diçka nuk është në rregull. Unë jo vetëm që i besoj dhe i vlerësoj mendimet e tyre,por ata janë miqtë e mi më të mirë.
Unë flas me ta çdo ditë edhe vetëm për pesë minuta dhe me këdo që martohem duhet të jetë mirë me këtë afërsi.

4-Ne nuk duam të martohemi me fëmijë të tjerë të vetëm
Jo sepse nuk mund t’i dua ata (mundem plotësisht), por nëse përfundoj me një të tillë, fëmijët tanë nuk do të kenë hallë dhe xhaxhallarë. (Me përjashtim të miqve tanë të mrekullueshëm, sigurisht.)
Unë do të preferoja të isha me dikë që vjen nga një familje më e madhe, sepse ekuilibri është i rëndësishëm për mua.

5-Ne nuk dimë të bëjmë kompromis
Falë disa miqve të mi të ndershëm e të mrekullueshëm, jam bërë më e mirë për të bërë kompromis me njerëzit e tjerë.
Nëse doja të shkoja në park, nuk kishte asnjë motër të vogël apo të madhe që të ankohej se do të bënte diçka tjetër.
Po përmirësohem në të, por nuk është instinktive për mua.
Kam ende nevojë për praktikë.

10. Ne duam shumë bebe
Si katër prej tyre, pa shaka. Do të doja të filloja për rreth pesë vjet rrjesht pa u ndalur!